Aste hauetan hainbat kontsulta jaso ditut Administrazioaren eremuan elkarreragingarritasunaren ustezko derrigortasunari buruz, eta nolabaiteko harridura eragin dit. Uste nuen terminoa bera onartu zela gure ondare juridikoan, 11/2007 Legean ezarria, 4/2010 Errege Dekretuan zehaztua eta 40/2015 Legean berretsia. Baina hona hemen, itxuraz hain finkatuta dagoen kontzeptu batek bere derrigortasunari buruzko susmoak sortzen dituela. Egia da 39/2015 eta 40/2015 Legearen azken xedapenek ez dutela laguntzen, ez aplikatzeko aldi horri eusten baitiote ahalordetzeen erregistro elektronikoari, erregistro elektronikoari, gaitutako enplegatu publikoen erregistroari, Administrazioaren sarbide elektronikoko puntu orokorrari eta artxibo elektroniko bakarrari buruzko alderdi teknologiko jakin batzuetan, baina egia da zerrenda horretan ez dela elkarreragingarritasuna aipatzen.

Interoperabilidad

Orduan, nondik dator erresistentzia hori? Nire ustez, bi alderdi daude: batetik, adierazitako elementu teknologikoak ez aplikatzeko aldi hori, non nekez ulertzen den elkarreragingarritasun egokia, erregistro edo artxibo elektroniko batekin batera ez datorrena, eta, bestetik, elkarreragingarritasunak – 40/2015 Legearen 156. artikuluaren arabera nahitaezkoa izan arren – Aplikazio praktiko zehatzik eta nahitaezkorik ez duena. Bigarren alderdi hori izan daiteke, beharbada, hitzartzeko konplexuena; izan ere, inplementazioa inplikatutako alderdien borondatean oinarritzen da, hau da, administrazio erantzuleen borondatean. Horrek esan nahi du ez dagoela legez nahitaezkoa den kanalik Murtziako udal batetik Bizkaiko udal batera datu bat transmititzeko; badaude arauzko betebehar batzuk, transmisio hori nola eta zer alderdik bete behar duten adierazten dutenak.

Egoera hori kezkagarritzat jotzen dut; izan ere, askotan adierazi dudan bezala, eredua sistema itundu baten bidez eraikitzen da, eta sistema horretan oso garrantzitsua da esku hartzen duten guztiek elkarreragingarritasun-eredu bat sortzeko duten borondatea, non guztiak eroso egongo diren. Halaber, administrazio guztiei mezu argia helarazi behar zaie haien nahitaezkotasunari buruz, dauden interkomunikazio-sistemen onurak sinetsita, nahiz eta eraginkortasun-kontu batengatik izan.